خود کشی

http://8200.6.img98.net/out.php/i68712_293620-147166442035395-10172-n.jpg

 

 

http://8200.6.img98.net/out.php/i68713_292703-147160718702634-10442-n.jpg

+نوشته شده در Mon 26 Sep 2011ساعت4:32 PMتوسط بهزاد | |

مرگ ...

            پاییز مزرعه . . .

          زردی گندم زار . . .

          مترسک می دانست تا او باشد ٬

          کلاغ ها از گرسنگی می میرند . . .

          فردایش مترسک خود را کشته بود   . . .

+نوشته شده در Sun 26 Sep 2010ساعت10:56 AMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Thu 6 May 2010ساعت8:23 PMتوسط بهزاد | |

 تصاوير زيباسازی وبلاگ،قالب وبلاگ،خدمات وبلاگ نويسان،آپلودعكس، كد موسيقی، روزگذر دات كام http://www.roozgozar.com

+نوشته شده در Thu 6 May 2010ساعت8:15 PMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Tue 20 Apr 2010ساعت4:48 PMتوسط بهزاد | |

 

+نوشته شده در Tue 20 Apr 2010ساعت4:41 PMتوسط بهزاد | |

  

 

 

تو را من دوست میدارم

نه قدر آب دریاها

که روزی خشک گردند شوند بیچاره ماهیها ....

تو را من دوست میدارم

نه قدر غنچه و گلها

که روزی خشک گردند برآرند آهی از دلها ...

تو را من دوست میدارم

به قدر کهکشان و ماه انجمها

که جاویدان بماند  عشق من تا بودن آنها ....

+نوشته شده در Fri 5 Mar 2010ساعت1:25 AMتوسط بهزاد | |

 

عکس جدید - عکس عاشقانه - عکس غم انگیز- عکس متحرک - عکس جالب - عکس زیبا - عکس بازیگران سینما

+نوشته شده در Sun 28 Feb 2010ساعت12:37 PMتوسط بهزاد | |

www.dosatdaram.blogfa.com

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او

پر زلیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای

بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای

وندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی

دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم

این تو و لیلای تو ... من نیستم

گفت: ای دیوانه لیلایت منم

در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی

من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم

صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد

گفتم عاقل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت

غیر لیلا برنیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی

دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سرمیزنی

در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود

درس عشقش بیقرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم

صد چو لیلا کشته در راهت کنم

+نوشته شده در Sun 28 Feb 2010ساعت12:30 PMتوسط بهزاد | |

دریافت موزیک الکی با کیفیت 320

+نوشته شده در Tue 9 Feb 2010ساعت2:20 PMتوسط بهزاد | |

 

 

+نوشته شده در Tue 2 Feb 2010ساعت2:6 AMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Sat 28 Nov 2009ساعت2:42 AMتوسط بهزاد | |

 

مرگ من روزي فرا خواهد رسيد

 در بهاري روشن از امواج نور

 در زمستاني غبار آلود ودود

 یا خزاني خالي از فريادو شور

 مرگ من روزي فراخواهد رسيد

 روزي از اين تلخ و شيرين روزها

 روز پوچي همچون روزهاي دگر

 سايه از امروز ها و ديروز ها

 ديدگانم همچو دالانهاي تار

 گونه هايم همچو مرمر هاي سرد

 ناگهان خوابي مرا خواهد ربود

 من تهي خواهم شد از فرياد درد

 خاک ميخواند مرا هر دم به خويش

 ميرسند از ره که در خاکم نهند

 آه شايد عاشقانم نيمه شب

گل بر روي گور غمناکم نهند

 ميرهم از خويش وميمانم ز خويش

 هر چه بر جا مانده ويران مي شود

 روح من چو باد بان قايقي

 در انتها دورو پنهان مي شود

 ميشتابند ازپي هم بي شکيب

 روزها ،هفته ها، ماه ها

 چشم تو در انتظار نامه اي

 خيره ميماند به چشم راه ها

 ليک پيکر سرد مرا

 مي فشارد خاک دامنگير خاک

 بي تو ،دور از ضربه هاي قلب تو

 قلب من ميپوسد آنجا زير خاک

 بعد ها نام مرا باران و باد

 نرم مشويد از رخسار سنگ

 گور من گمنام مي ماند به راه

 فارغ از افسانه ها و نام و ننگ ...

 

+نوشته شده در Sat 28 Nov 2009ساعت2:37 AMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Sat 28 Nov 2009ساعت2:27 AMتوسط بهزاد | |

آن که به انتظار مرگ نشسته بدبخت است...

اما بدبخت ترازاو کسی است که ازمرگ مترسد...

(ژولیوس ویلهم زینک گرف)

 

                                                  وقتـی که مــرگ به ســراغـت می آیـد ...
حسرت زندگی پوچت
ثروتی که با ذره ذره وجودت
و عزتی که با قطره قطره آبرویت
جمع کرده بودی به ناگاه برایت بی مفهوم و بی ارزش میشود
                                                              وقتـی که مــرگ به ســراغـت می آیـد ...
وحشت وجودت را فرا میگیرد
ترس تمام اندامت را می لرزاند
و عزرائیل جانت را چنان میگیرد که گویی هرگز زاده نشده ای
                                                              وقتـی که مــرگ به ســراغـت می آیـد ...
بدان که آسوده شدی از تمام زشتی ها
بدان که فارغ شدی از جهنمی بد تر از هزار کرور آتش
بدان که تو دیگر زخم عشق و فریاد درد را تجربه نخواهی کرد
و با تمام وجودت درک میکنی ؛
که چه زیبا است مرگ!!
                                                            وقتـی که مــرگ به ســراغـت می آیـد ...
بــدان که تو دیــگر مــــــــــــــــرده ای!!
                                                 *         *          *
پ ن 1: از تنهایی به ترانه پناه برده ام که نه دروغ می گوید و نه مرا تنها می گذارد..
کاش همه ی ما مصرعی از یک ترانه بودیم...کوتاه اما پاک...
پ ن 2: به دستهایم که نگاه میکنم و خطوط در هم شان را دنبال میکنم به هیچ نتیجه ای نمیرسم...
گمان میبرم گره کار من یه جایی در کف دست خودم کور شده باشد!!

+نوشته شده در Sat 28 Nov 2009ساعت2:16 AMتوسط بهزاد | |

حالم بد نيست غم کم می خورم                                      کم که نه! هر روز کم کم می خورم

آب می خواهم، سرابم می دهند                                         عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب                                                 از چه بيدارم نکردی؟ آفتاب

خنجری بر قلب بيمارم زدند                                                        بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست                                           ازغم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد                                                    يک شبه بيداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام                                         تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد می شوم                                   خوب اگر اينست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است                                کافرم! ديگر مسلمانی بس است

در ميان خلق سر در گم شدم                                                 عاقبت آلوده ی مردم شدم

بعد از اين بابی کسی خو می کنم                                   هر چه در دل داشتم رو می کنم

نيستم از مردم خنجر بدست                                          بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستی کار ماست                                 چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم                                         طالعم شوم است باور می کنم

من که با دريا تلاطم کرده ام                                              راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن                                         من خودم خوشباورم گولم مزن!!

من نمی گويم که خاموشم مکن                                      من نمی گويم فراموشم مکن

من نمي گويم که با من يار باش                                  من نمی گويم مرا غم خوار باش

من نمی گويم،دگر گفتن بس است                             گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شيرين! شاد باش                             دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما ياری نبود                                               قصه هايم را خريداری نبود

وای! رسم شهرتان بيداد بود                                             شهرتان از خون ما آباد بود

از درو ديوارتان خون می چکد                                    خون من،فرهاد،مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شوم تان                               خسته از همدردی مسموم تان

اينهمه خنجر دل کس خون نشد                           اين همه ليلی،کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فريادتان                                       بيستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پيشه ام                                       بويی از فرهاد دارد تيشه ام

عشق از من دورو پايم لنگ بود                               قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پايم خسته بود                                تيشه گر افتاد دستم بسته بود

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه                                فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!!

هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه                                  هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه

هيچ کس اشکی برای ما نريخت                        هر که با ما بود از ما می گريخت

چند روزی هست حالم ديدنیست                      حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روی زمين زل می زنم                                 گاه بر حافظ تفاءل می زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت                                يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياری داشتيم                      خود غلط بود آنچه می پنداشتيم

+نوشته شده در Fri 9 Oct 2009ساعت11:50 AMتوسط بهزاد | |

                                    

   

                                       گویند کسان بهشت  با حور خوش است                              

من می گویم که آب انگور خوش است

اين نقد  بگیر و دست از آن  نسیه  بدار

کاواز  دهل  شنیدن از دور خوش است

 

گویند بهشت و و حور عین خواهد بود

وآنجا می  ناب  و  انگبین  خواهد بود

گر ما می  و معشوقه  گزیدیم  چه باک

چون عاقبت کار چنین خواهد  بود

 

گر می نخوری طعنه مزن مستان را

بنیاد مکن تو حیله و دستان را

تو غره بدان مشو که می مینخوری

صد لقمه خوری که می غلام است آن را

 

گویند هر آن کسان که با پرهیزند

زان سان که بمیرند چنان برخیزند

ما با می معشوقه از آنیم مدام

باشد که به حشرمان چنان انگیزند

 

خیام اگر ز  باده  مستی   خوش  باش

با لاله رخی اگر نشستی   خوش  باش

چون عاقبت  کار  جهان  نیستی  است

انگار که نیستی چو هستی خوش باش

+نوشته شده در Fri 9 Oct 2009ساعت11:25 AMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Sun 27 Sep 2009ساعت7:3 PMتوسط بهزاد | |

آهنگ جدید از استاد سیاوش قمیشی

طاقت بیار رفیق   خورشید پشت ماست

دانلود

+نوشته شده در Tue 1 Sep 2009ساعت11:45 AMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Wed 26 Aug 2009ساعت7:27 PMتوسط بهزاد | |

به کعبه رفتم و ز آنجا هوای کوی تو کردم 

جمال کعبه تماشا به یاد روی تو کردم

شعـار کعبه چو دیـدم سیاه دست تمنا

 دراز جـانب شـعر سیاه موی تو کردم

چو حلقه در کعبه به صد نیاز گرفتم 

 دعای حلقه گیـسوی مشکبوی تو کردم

نهاده خلق حرم سوی کعـبه روی عبادت 

 من از مـیان همه روی دل به سوی تو کردم

مرا به هـیچ مقـامی نبود غیر تو کامی 

طواف و سعی که کردم به جست و جوی تو کردم

به موقف عرفـات ایستاده خلق دعا خوان

 من از دعا لب خود بسته گفت و گوی تو کردم

فتاده اهل مـنی در پی منی و مقاصد

چو عارف از همه فارغ من آرزوی تو کردم

.

+نوشته شده در Tue 21 Jul 2009ساعت0:53 AMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Tue 14 Jul 2009ساعت10:42 PMتوسط بهزاد | |

 

زندگی گاهی سایه گاهی آفتاب است

پس هر لحظه تا می توانی زندگی کن

چون لحظه ای که وجود دارد شاید فردا نباشد

کسی که تو را از صمیم قلب بخواهد

به سختی در دنیا پیدا می شود

پس چنین انسانی اگر جایی هست

فقط اوست که از همه بهتره

پس تو آن دست را بگیر

چون آن مهربان شاید فردا نباشد

برای استفاده از سایه پلکهای توست

اکر کسی نزدیک تو آمد

اگر هزا بار هم مواظب قلب دیوانه خود باشی

باز هم قلب تو به تپش خواهد افتاد

ولی فکر کن این لحظه ای که هست

داستان آن شاید فردا نباشد...

+نوشته شده در Tue 14 Jul 2009ساعت10:24 PMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Tue 14 Jul 2009ساعت10:15 PMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Tue 14 Jul 2009ساعت10:13 PMتوسط بهزاد | |

+نوشته شده در Tue 14 Jul 2009ساعت10:7 PMتوسط بهزاد | |

                                             کاش قلبم درد تنهایی نداشت
                                                                       سینه ام هرگز پریشانی نداشت
                                             کاش برگهای آخر تقویم عشق
                                                                         حرفی از یک روز بارانی نداشت
                                              کاش می شد راه سخت عشق را
                                                                          بی خطر پیمود و قربانی نداشت

+نوشته شده در Sat 11 Apr 2009ساعت8:19 PMتوسط بهزاد | |

روش هاي معمولي خودکشي

مهم ترين و رايج ترين روش هايي که در خودکشي به کار گرفته مي شوند عبارت اند از:

1- غرق کردن خود در آب: مانند دريا، رودخانه و ... لازم است در مورد افرادي که در دريا و يا رودخانه غرق مي شوند بيشتر تحقيق نمود، چرا که اين گونه مرگ و ميرهاي ناشي از غرق شدن مي تواند نوعي خودکشي تلقي گردد.

2- بريدن رگ دست و يا رگ هاي ديگر بدن خود

3- بريدن گردن و يا حنجره خود

4- پرت کردن و يا انداختن خود بر روي کارد، چاقو و يا اجسام تيز و برنده

5- خودکشي با اسلحه گرم مانند کلت يا تفنگ

6- خودکشي با داروهاي کشنده و يا سم

7- خودکشي به وسيله استفاده از خودرو و با تصادف عمدي

8- پرت کردن خود از ساختمان هاي بلند

9- خودسوزي با نفت، بنزين و ديگر مواد آتش زا

10- خودکشي با گاز

11- خودکشي با ريسمان ، مانند طناب دار

12- خودکشي به طريقه انداختن خود در جايي که حيوانات درنده زندگي مي کنند و يا قرار دارند

+نوشته شده در Sat 31 Jan 2009ساعت9:20 PMتوسط بهزاد | |

 

+نوشته شده در Sat 31 Jan 2009ساعت8:55 PMتوسط بهزاد | |

 

اول شخص:

تو به من خندیدی


و نمی دانستی


من به چه دلهره از باغچه همسایه


سیب را دزدیدم


باغبان از پی من تند دوید


سیب را دست تو دید


غضب آلود به من کرد نگاه


سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک


و تو رفتی


و هنوز ...


سال هاست که در گوش من آرام آرام


خش خش گام تو تکرار کنان


می دهد آزارم


ومن اندیشه کنان٬ غرق این پندارم


که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت ؟!!!

دوم شخص:
من به تو خندیدم

 


چون که می دانستم


تو به چه دلهره از باغچه همسایه


سیب را دزدیدی


پدرم از پی تو تند دوید


ونمی دانستی


باغبان


پدر پیر من است


من به تو خندیدم


تا که با خنده خود


پاسخ عشق تو را ٬ خالصانه بدهم


بغض چشمان تو لیک


لرزه انداخت به دستان من و


سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک ...


دل من گفت برو


چون نمی خواست به خاطر بسپارد


گریه تلخ تو را


و من رفتم


و هنوز


سال هاست که در ذهن من آرام آرام


حیرت و بغض نگاه تو ٬ تکرار کنان


می دهد آزارم


و من اندیشه کنان ٬ غرق این پندارم


که چه می شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت ؟!!!.

+نوشته شده در Mon 27 Oct 2008ساعت11:42 AMتوسط بهزاد | |